rants from a person suffering from depression.
Because of 199 I currently feel like a zombie. Yung feeling na naglalakad ka, pumapasok ka sa class, kumakain ka pero hindi nagsisink in sa'yo yung ginagawa mo?
A few days left until our thesis defense and I can't even explain how I'm feeling, and to add up to my state of voidness:
1. Hindi ako makakapunta sa concert ng a1 - mukhang mababaw pero I have continuously loved them for almost 11 or 12 years? Hindi ako mahilig sa music but then a1 will forever be my favorite band. Dapat kasi pupunta ako, pero yung pambili ko ng ticket naubos na sa pagthethesis. For real. Super depressing :/
2. Si Bambi (my ipod at ang kanyang cable connector) at ang aking usb ay nawawala at feel ko hindi ko na sila makakapiling muli :/ Sa main lib ko talaga naiwan yun but I think may nagkainteres na. Kung payong nga ninanakaw, yun pa kaya? Bottom line? Hindi naman ako maglilib kung hindi dahil sa 199 eh :((
Why blame 199 for all my misery? 199 can turn the simplest of problems into colossal ones.
Gustuhin ko mang umiyak, ayaw lumabas eh, pero alam mo yung feeling na nandyan na siya eh, kailangan na lang ng konting push lalabas na but then sabi ko nga hindi ko na napoprocess ang mga bagay bagay na ginagawa ko ngayon.
